2007

Een korte terugblik op de Railhobbyreizen

Darmstadt & Frankfurt / Main - Zwarte Woud & Jura - Hamburg & Elbeland - Krefeld, Düsseldorf & Siemens - Hümmling & Wangerooge - Picardie (Arras) & Parijs 2007


Verslag van de Hemelvaartreis naar Darmstadt & Frankfurt / Main.

door Jos Schmitz

Woensdag 16 mei 2007

Vanuit Alphen aan den Rijn via de opstapplaatsen naar de koffiepauze in Zevenaar. Door het slechte weer en de files liepen we op dit eerste deel van de reis al een achterstand op van een klein half uur. Vervolgens naar Rasthof Sauerland West voor de lunchpauze en nog steeds waren de weergoden ons niet goed gezind; de sluizen bleven boven maar openstaan. De geplande extra stop in Mainz werd vervangen door een korte rondrit, waarna  wij tegen zessen het Maritim Hotel in Damstadt bereikte. Het hotel gaf, zowel in de ochtend als in de avond, een buffet, zodat een ieder naar hartelust kon eten wat men ook lekker vond. Menigeen vond het heerlijk dat het hotel ook over een eigen zwembad beschikte en men de conditie een beetje op peil kon houden.

Donderdag 17 mei 2007.

Na het ontbijtbuffet wandelden we om half 10  naar het station, waar Jan Vogels ons al stond op te wachten. Hij zou alle dagen met de groep optrekken bij de diverse excursies. Slapen deed hij alleen niet in Darmstadt, maar in zijn eigen huis in de buurt van Frankfurt am Main. Op het station ging Ad Venderbos op zoek naar de kaartjes die nodig waren om met de stoomtrein van 10 uur naar de ‘Bahnwelttagen” van het spoorwegmuseum van Darmstadt-Kranichstein te gaan. Na een rit van ca.  20 minuten en het nodige rangeren om de trein langs het gewenste spoor binnen te laten rijden en, nadat de trappen goed gezet waren, konden we op eigen gelegenheid alles bekijken wat er op deze dagen geboden werd, van heuse locomotieven, via modelbanen van o.a. de Alkmaarse Modelspoorclub, naar de verkoopstandjes van eten, drinken en souvenirs.  In de loop van de middag begon het op te klaren: het begin van een zonnig en aangenaam verblijf in Darmstadt en omgeving.

Vrijdag 18 mei 2007.

Vandaag staat een bezoek op het programma aan Frankfurt am Main. Tegen half 10 komt een museumtram ( het type “O”, een twee-richtings motorwagen uit 1969) voorrijden bij het Hauptbahnhof. Deze motor- wagen was nodig omdat we een bezoek wilde brengen aan het vier jaar oude Betriebshof Ost. Hier kregen we een rondleiding door de nieuwe werkplaats van het bedrijf en werden we na een enthousiast ontvangst en verrast met een informatiemap over het bedrijf. In de werkplaats konden we nog de oude U-Bahn motorwagen zien, maar ook de in aflevering zijnde serie trams van het type “S”. Velen wierpen ook nog een blik in de controlekamer van het bedrijf, waarbij men kon zien hoe alles op afstand in de gaten werd gehouden. Daarna werden op het buitenterrein nog vele platen geschoten, o.a. van de hele rij buitendienst gestelde U-Bahn wagens. Omdat dit terrein alleen over kopsporen beschikt, kwam onze museumtram goed van pas. Na dit bezoek gingen we dwars door Frankurt van oost naar west naar het trammuseum van Schwanheim, waar we een uitleg kregen over de ontstaansgeschiedenis van het bedrijf en zijn ontwikkeling. Ook werden we rondgeleid door de beide hallen van het museum, waar materieel staat dat gebouwd is vanaf 1884. De rest van de middag konden we op geheel eigen wijze besteden aan de stad Frankfurt en om 17.00 uur reden we weer met de bus naar ons hotel in Darmstadt.

Zaterdag 19 mei 2007.

Deze reisdag werd kennis gemaakt met het trambedrijf van Darmstadt zelf. Na de hartelijke ontvangst door medewerkers van de Arbeitsgemeinschaft Historisch HEAG Fahrzeuge volgde een rondleiding door de remise en werkplaats Bollenfalltor. In de remise stonden allerlei trams opgesteld en ook de railslijpwagen 11. In de werkplaats stond ook de nieuwste aanwinst van het bedrijf, motorwagen 680, op de brug. Hier stonden ook bijwagens uit de vijftiger jaren en  werd een KSW-bijwagen 171 geheel gerestaureerd. Hierna gingen we op pad met het historische tramstel 57 + 132 voor een rit door de binnenstad die zou eindigen in remise Frankenstein. Onze chauffeur, Hans Ahles,  stond ons hier al met de touringcar op te wachten.

In de remise stond de gehele vloot aan historische trams, terwijl stoomlocomotief 7  gereed gemaakt werd voor de proefrit die later op de dag gehouden zou worden. Het officiële rijseizoen zou namelijk de volgende dag beginnen. Verder een aantal motorwagens, die door de komst van de nieuwe trams overbodig geworden waren en stonden te wachten op hun transport naar Roemenie. Nadat we alles bekeken hadden stelde men ons voor om nog een ritje te maken naar Alsbach en velen maakten daar maar wat graag gebruik van.

Al met al : een zeer geslaagd bezoek aan het trambedrijf van de HEAG. Na de lunchstop in  historisch Michelstadt maakten we nog een toeristische rondrit door het fraaie Odenwald. Eén van onze gasten maakte nog de opmerking dat hij in zijn slaap gestoord werd door het geluid van de vele langs het hotel rijdende treinen. Toch een wat vreemde opmerking voor een hobbyist………

 

Zondag 20 mei 2007.

We gingen eerst op zoek naar het museumbedrijf van Eisenbahnfreunde Wetterau e.V., een klein bedrijf dat een museumdienst onderhoudt tussen Wetterau en Munzendorf, een rit van ongeveer een uur. Wij hadden gerekend op een sttomrit, maar al snel bleek dat een diesel onze trein zou trekken. De stoomlocomotief van in groot onderhoud en dat wisten wij helaas niet. Tijdens de rit langs de “ Deutsche Fachwerkstrasse ” konden we gebruik maken van de catering en de verkoopstand van dit museumbedrijf. Na een uitleg was er in de trein allemaal in de aanbieding was werden we zelfs verrast door Oostenrijkse Jodelmuziek. Aan het eindpunt van deze lijn namen we afscheid van Jan Vogels en reden vervolgens naar Raststätte Siegerland Ost voor de lunchstop.  ‘s Middags was er nog gelegenheid om Dortmund was langer te bekijken, waarna de dinerpauze in Raststätte Hunxe werd gehouden. Daarna werd via de uitstapplaatsen Velp. Utrecht en Bodegraven teruggereden naar Alpen aan den Rijn. Deze interessante en relaxte Hemelvaartreis 2007 stond o.l.v. van de heren Ad Venderbos en Jos Schmitz, terwijl de touringcar werd bestuurd door Hans Ahles.

 boven


9 dagen Zwarte Woud & Jura (standplaats Freiburg im Breisgau)

04 t/m 12 augustus 2007

door Carel Neijenhuizen

Zaterdag 4 augustus 2007

Begunstigd door goed weer vertrokken op deze zaterdag vanaf de diverse opstapplaatsen, 30 personen (incl. reisleiding en chauffeur) voor de 9-daagse reis naar het Zwarte Woud en de Jura. Niet alleen de weergoden bleken ons die dag goed gezind, ook de god die over het verkeer gaat had een goede bui want bij de eerste pauze in Duitsland, Rasthof Siegburg, bleek dat we drie kwartier voor waren op ons tijdschema. Deze hele reisdag bleef dit zo, met als gevolg dat we een uur eerder bij ons hotel: “Stadthotel Freiburg”, arriveerden.

Er was dus tijd genoeg om in te checken, naar de kamer te gaan en ons wat op te frissen alvorens het tijd was voor het diner. De spoorwegmodelbouwers onder ons hadden een streepje voor op de andere deelnemers, want recht tegenover ons hotel was een (en wat later bleek de enige) modelspoorwinkel van Freiburg gevestigd. Jammer genoeg al gesloten, maar dat werd door diverse personen later in de week goed gemaakt.

Om 20.00 uur het diner in het restaurant, dit bleek een dinerbuffet te zijn, wat de hele reis zo zou blijven. 

Zondag 5 augustus 2007

Na een prachtige rit door het zuidelijke deel van het Zwarte Woud en weer met fraai weer reden we richting Zwitserland en werd rond half elf Basel bereikt. Gestopt aan de achterzijde van het station Basel SBB was er voor iedereen ruim de tijd ( tot 16.15 uur) om het tramnet (Basel heeft twee trambedrijven) te verkennen, het station te bekijken, op een terrasje te zitten en te genieten van een biertje of andere lekkernij of zomaar door de stad te slenteren. Om kwart over vier werd vertrokken via de grensovergang Weil am Rhein  naar Haltingen, waar we plaatsen hadden gereserveerd in de Kandertalbahn naar Kandern. Getrokken door een (stoomlocomotief van het type) T3 uit 1904 bleek dit een heel leuke rit. Na aankomst in Kandern en het maken van de nodige foto en filmopnamen, al dan niet digitaal en na inkopen gedaan te hebben in het winkeltje van de Kandertalbahn, werd via een prachtige route, de “Badische Weinstraße”, teruggereden naar ons hotel, waar om 20.00 uur het dinerbuffet weer op ons wachtte. 

Maandag 6 augustus 2007

Weer prachtig, zonnig weer en weer stond Zwitserland op het programma, ditmaal de Jura. Via een mooie toeristische route door een deel van Frankrijk hoopten we om even na tienen in Bonfol aan te komen. Doch vlak voor de Frans-Zwitserse grens werd er aan de weg gewerkt, en konden we niet verder. Na even wat gepuzzel op de kaart en na ruggespraak met “Hannelore” (Hannelore was onze Tom-Tom) was er snel een andere weg gevonden en waren we dus toch nog op tijd in Bonfol. Hiervandaan vertrok om 10.34 onze normaalsporige CJ- (Chemin de Fer du Jura)trein naar Porrentruy een ritje van slechts 14 minuten.  De trein bestond uit een motorrijtuig BDe 577 102-7. In Porrentruy werd overgestapt op de SBB, de S3 richting Olten. Een treinstel van het type FLIRT bracht ons naar Glovelier wat na een klein half uur werd bereikt. Hier stond voor het station opnieuw een trein van de CJ, maar ditmaal een smalsporige uitvoering, de BDe 4/4’’ 613 die ons via een prachtige route met daarin zelfs een “spitzkehre” in vijf kwartier naar de horlogestad La Chaux de Fonds bracht. Hier werd de lunchpauze doorgebracht en kon iedereen op eigen gelegenheid de stad bezoeken of een rit met de trolleybus maken. Museumbezoek zat er helaas niet in want de musea bleken op maandag gesloten.

Op de terugweg werd bij “Cindy’s Diner” langs de autoweg A2 werd de thee, koffie of iets anders pauze gehouden. Cindy’s Diner is een verhaal apart, de bediening was niet ingesteld op een dergelijke invasie en wilde je afrekenen dan moest je de bon afgeven die je eerder had gekregen. Had je geen bon, want die had niet iedereen, dan kon de bediende achter de kassa je niet helpen en liet hij je zo gaan. Om vijf uur vertokken we richting ons hotel, weer via de grensovergang Weil am Rhein.    Hadden we zondag bij deze grensovergang zo door kunnen rijden, doordat, naar later bleek, onze chauffeur Ben, de baan voor de lijnbus had genomen. Vandaag was dat anders er moesten papieren worden ingevuld wat al met al een behoorlijke tijd in beslag nam. Via wederom een fraaie route op weg naar Freiburg, met in de verte dreigende regenwolken. 

Dinsdag 7 augustus 2007

Regen, ’s nacht was het flink begonnen te plenzen en dat zou de hele dag zo’n beetje blijven, met af en toe een wat drogere periode. We hadden deze dag geen bus nodig, want we gingen een tramrit maken met een museumtram van de (FDFG), de “Freunden der Freiburger Straßenbahn e.V.”  Om kwart over negen ging het hele gezelschap te voet naar de halte “Siegesdenkmal” voor een rit met museummotorrijtuig 56 uit 1927. Keurig op tijd kwam het rijtuig voorrijden, alleen het was niet de 56, maar motorrijtuig 45 uit 1914. Wat was het probleem? De 56 stond achter in de remise, ervoor stond een ander museumrijtuig, mr. 100 uit 1959 met lege batterijen en kon dus niet rijden. Vandaar deze ruil. Met enthousiast personeel werd bijna het complete tramnet bereden, bijna want het gedeelte naar het Hauptbahnhof werd vernieuwd en kon dus niet worden bereden.

De namiddag was ter eigen besteding. Diverse mensen gingen shoppen, anderen de Höllentalbahn berijden en weer anderen hadden nog niet genoeg van de tram en gingen ritjes maken in de twee types Combino die Freiburg rijk is. De reisleiding had ondertussen een klein probleem: er was stakingsdreiging bij de DB voor donderdag en dat was de dag dat we de Schwarzwaldbahn zouden berijden. We besloten dat nog een dag aan te kijken en nauwlettend het nieuws op TV te volgen.  

Woensdag 8 augustus 2007

In de morgen met regen vertrokken naar de Wutachtalbahn, maar onderweg werd het droog, het was een prachtige rit, jammer van de bewolking. Om 11.00 uur aangekomen in Weizen, bij het station van de Wutachtalbahn. Dit station heeft een perronoverkapping afkomstig van het Hbf. Van Freiburg. Onze chauffeur Ben had voor koffie gezorgd zodat we met zijn allen op een doodlopende weg heerlijk koffie stonden te drinken. Kaartjes waren besteld, zodat we ons daar geen zorgen over hoefden te maken. Het werd echter hoe langer hoe drukker en bij aankomst van de trein stond er behoorlijk wat volk bij het loket te dringen om een kaartje. De conducteur riep echter met luide stem: “erst Reisegruppen”, zodat we dus snel van ons groepsbiljet waren voorzien. Nog steeds was het droog en de rit met de “Varkensstaartlijn” was een belevenis, jammer van de bewolking. Na aankomst in Zollhaus-Blumberg was de lunchpauze en gelegenheid het museum te bezoeken.  Om half twee vertrokken we voor de derde maal naar Zwitserland, nu om de beroemde waterval van Schaffhausen, welke in Neuhausen am Rheinfall ligt) te bezoeken. Ondertussen was het weer gaan regenen. Na bezichtiging weer richting Duitsland, op weg naar de koffiepauze in Bad Säckingen, waar in de stromende regen de oude houten brug over de Rijn werd bekeken. Midden op de brug loopt de grens tussen Duitsland en Zwitserland. Via Zell en Todtnau terug naar Freiburg. 

Donderdag 9 augustus 2007

Het wordt eentonig, maar weer veel regen De spoorwegstaking was ter elfder ure verboden door het Amtsgericht in Nürnberg, alleen de S-bahn in Berlin en Hamburg staakte, zodat de rit met de Schwarzwaldbahn doorgang kon vinden. Om 8.00 uur werd vertrokken vanaf het hotel, met de bus naar Offenburg. Daar aangekomen tijd tot het vertrek van de trein om een minuut voor tien.

We bereden het mooiste deel van de Schwarzwaldbahn in de nieuwste dubbeldekkers van de DB tot Villingen-Schweningen, onderweg werd het gelukkig droog. In Villingen de lunchpauze gehouden. Chauffeur Ben was daar ondertussen ook gearriveerd met de bus. Na de lunch naar Donaueschingen voor een bezoek aan de Donauquelle, de bron van de Donau. Na dit bezoek naar Titisee voor de koffie- theepauze. Om vijf uur via de kortste route naar Freiburg omdat bij een van de deelnemers een schroefje uit zijn bril was gevallen. Dit kon gelukkig en gratis worden gerepareerd. Door deze routewijziging heeft iedereen de Hirschsprung in het Höllental kunnen zien. 

Vrijdag 10 augustus 2007

Een toeristische dag vandaag. Een dag die droog begon, 7 personen zouden die dag op eigen gelegenheid doorbrengen. Om kwart voor negen vertrek naar Hausach, voor bezichtiging van de Schwarzwaldmodellbahn met het traject Hausach – Triberg – Villingen als thema. En een schitterend uitgebeelde modelbaan was het zonder meer! Na koffie gedronken te hebben in het bijbehorende restaurant op weg naar Freudenstadt, onderweg begon het weer te regenen. In Freudenstadt werd de lunchpauze gehouden met daarna en kort bezoek aan het station, waar de S41 van de AVG uit Karlsruhe zijn eindpunt heeft. Vandaar via een mooie route naar Triberg om in de regen de Wasserfall, de hoogste van Duitsland te bekijken.  

Zaterdag 11 augustus 2007

Het wordt vervelend weer een dag die met regen begon. Vandaag Frankrijk, na vertrek om half negen via een toeristische rit naar Mulhouse. Aankomst om ongeveer half tien op de Place de l’Europe dan tot ca. één uur de tijd om het tramnet te berijden en eventueel een snelle lunch (’n broodje o.i.d.) te gebruiken. Dan vertrek vanaf het opstappunt naar het spoorwegmuseum, het Cité du Train alwaar tot drie uur de tijd is om de collectie te bekijken.

Na vertrek op weg via een prachtige route door de Vogezen naar de “Grand Ballon”, gelegen op een hoogte van zo’n 1300 meter. Ondertussen is het droog geworden en na een bezoekje van ongeveer 25 minuten, begon op weg naar Colmar zelfs de zon te schijnen. Velen hebben zich dan ook een terrasje niet laten ontgaan. Om kwart over zes weer op weg naar Freiburg en zoals elke avond om 20.00 uur het dinerbuffet. 

Zondag 12 augustus 2007

We gaan weer op huis aan. Het is zonnig weer en om kwart over acht heeft Ben de bus open om de bagage in te laden. Om half negen vertrekken we en na een zeer voorspoedige thuisreis, met uiteraard de nodige stops onderweg en de dinerstop in Zevenaar nemen we in Utrecht afscheid van de eerste reizigers, daarna in Bodegraven en later in Alphen. Het einde van een geslaagde reis, waarbij de leiding in handen was van Ger Haaswinders en Carel Neijenhuizen en de bus meer dan vakkundig bestuurd werd door Ben Hoogstraten.

 boven


Verslag 5-daagse reis Hamburg & Elbeland
door Ad Venderbos


Op woensdag 11 juli 2007 vertrok een enthousiaste groep van 34 personen via de opstapplaatsen richting Holten voor de koffiestop. Vervolgens via de autowegen langs Bremen naar onze standplaats Hamburg, waar wij na enig oponthoud (ongeval en bouwwerkzaamheden) in de stromende regen bij het InterCityHotel aan de Glockengießerwall, vlak bij het Hauptbahnhof, arriveerden. Na de incheck konden we nog even de oude Hanzestad in of het Hauptbahnhof bezichtigen. Vervolgens ging na het diner nog een groep de stad in om ergens voorbij de Kleine Alster nog een drankje te nuttigen.

Donderdag liepen we naar het Hauptbahnhof om met lijn S 21 naar Altona te gaan. Daar stapten we over op de “ NordOstseebahn “ naar Glückstadt, waar onze touringcar al op ons stond te wachten. Via Brokdorf reden we naar Brunsbüttel aan de ingang van het Nord-Ostsee kanaal. Dit kanaal staken we over met een veerpont en na bezichtiging van het sluizencomplex hielden wij er de lunchpauze. Er gingen zeer grote schepen door de sluizen. Na de pauze langs Heide en Itzehoe naar Bad Bramstedt, waar we aan boord stapten van een trein van de AKN voor een rit naar Hamburg Eidelstedt. Het laatste traject ging per S-Bahn naar het centrum.

Vrijdag bleven we in Hamburg. Tijdens de ochtend maakten we vanuit het Hauptbahnhof een rit van 2 uur over de lijnen U 2 en U 3 van de Hochbahn met de nostalgische Hanseat. De middag werd besteed aan Miniatur Wunderland. In één van de oude douanepakhuizen in het Hamburgse havengebied (Altstadt) staat dit complex van een aantal banen, bij elkaar de grootste modelspoorbaan ter wereld. Een bouwdeel heeft Hamburg als thema. Onder anderen is hier een aantal bekende gebouwen en structuren uit Hamburg en omgeving nagebouwd. Wat je in het groot niet kunt zien in Hamburg, hier konden de tramliefhebbers zelfs modellen van (Keulse) trams zien rijden. Er was zeer veel moois te zien met vele details. Bij branden kwamen vanuit diverse richtingen veel hulpverleningsvoertuigen met sirenes aanrijden.

Zaterdag brachten wij een bezoek aan het Eisenbahnmuseum Lokschuppen Aumühle, gelegen aan het eindpunt van S-Bahn 21. We zagen o.a. een T 3 en een S-Bahn motorrijtuig dat op 6300 Volt heeft gereden. Vervolgens reden wij naar de 1000 jaar oude zoutstad Lüneburg. Het bleef voor deze stad bij de uitleg van de reisleiding, omdat bij binnenrijden van het centrum we steeds overal politie zagen. Wegens aangekondigde demonstraties adviseerde de politie ons dringend niet in de stad te blijven. We kozen voor een directe terugkeer naar Hamburg. Daar hebben we mede door het mooie weer de stad kunnen bekijken, een havenrondvaart gedaan of ritten met S-Bahn of Hochbahn gemaakt, terrasjes bezocht, enz.

Op de laatste reisdag (zondag) reden wij eerst via de Noordduitse laagvlakte naar Bruchhausen-Vilsen. Daar maakten we een retourrit in een prachtig oud rijtuig van de museumstoomtrein naar Asendorf. Na de lunchpauze in Bassum reden we via de binnenwegen naar Merzen. Hier stond in gasthof Dückinghaus/Hotel Bahnhof Lechtrup-Merzen in de Eisenbahnzimmer het diner voor ons gereed. De drankjes werden hier per spoor aangevoerd en er werd druk gefotografeerd en gefilmd. Tot slot reden we Nederland weer in, terug naar Utrecht en de overige uitstapplaatsen.

Het was een gezellige en rustige reis. De leiding bestond uit Carel Neijenhuizen ( zijn vuurdoop!) en Ad Venderbos, terwijl Ben Hoogstraten (voor de eerste keer als chauffeur mee) door zijn prettige rijstijl er mede voor zorgde dat wij op een geslaagde reis kunnen terug zien.

 boven


Verslag 2-daagse reis Krefeld, Düsseldorf & Siemens

zaterdag 18 t/m zondag 19 augustus 2007

Bekijk hier het Artikel geschreven door Gerrit van Straaten en
geplaatst in het februarinummer (2008) van de
GrootSpoorGroep Nederland

 

 Zaterdag 18 augustus 2007

Begeleid door een heerlijk zonnetje vertrok het gezelschap ( 30 personen ) richting Weeze, waar een bezoek gebracht werd aan de voormalige basis van de Royal Air Force (RAF).

In de voormalige officiersclub stond de koffie en gebak gereed en aansluitend volgde een boeiend en humoristisch verhaal over het wel en wee van de basis tijdens de periode van de koude oorlog. Aansluitend werd o.l.v. onze gastheer Ad Habets een rondrit over het terrein gemaakt en o.a. een kijkje genomen in een bunker waar nu een (Russische) MIG staat geparkeerd.  Een prima object om als achtergrond voor de groepsfoto te dienen. Aansluitend werd in het huidige terminal de lunchpauze gehouden, waarna chauffeur Ben Hoogstraten ons richting Krefeld reed. Hier splitste de groep zich. Reisleider Leo van der Werf stapte met 15 personen op tramlijn 041 om vervolgens met de U-Bahn 076 naar Düsseldorf te reizen.  De rest van het gezelschap toerde o.l.v.  Wouter Koopman via  Krefeld centrum (een grauwe stad),  het oude stadsdeel Linn en langs Düsseldorf Aiport naar het centrum van de mooie stad aan de rivier de Rijn. Er werd overnacht in het uitstekende InterCityHotel op een steenworp afstand van het Düsseldorfse Hauptbahnhof. Het buffetdiner was meer dan voortreffelijk en vormde dan ook een prima afsluiting van de eerste relaxte reisdag. Tijdens de vrije avonduurtjes werd door de meesten nog getramd en een bezoek gebracht aan de levendige Rheinufer.

Zondag 19 augustus 2007

Na het ontbijt vertrokken wij om precies 09.15 uur richting Wildenrath, waar Siemens vandaag haar tienjarig jubileum van het testcentrum vierde. Het weer werkte wederom mee en al spoedig was de groep  “ opgelost “ tussen de treinen en trams die op alle sporen stonden opgesteld. Verder was er de mogelijkheid een rit met een ICE 3 te maken of om een rondje per stoomtrein te draaien. Gezellige muziek, braadworsten en een lekker glas bier maakten het bezoek aan Siemens tot een succes. Om 13.30 uur reden wij richting Schierwaldenrath, beginpunt van de “ Selfkantbahn “.  Met dit gemoedelijke spoor maakten wij een retour stoomr  it naar Gillrath, waarna door de meeste passagiers nog even het terras werd opgezocht. Na de eerste druppels vertrokken wij precies op schema richting Weert. Wij wilden nog even de bijzondere Nederlandse weg door de Duitse Selfkant berijden, maar……….de geschiedenis had ons inmiddels achterhaald. Kon men vroeger de weg over Duits grondgebied nergens via afslagen verlaten, nu waren er drie rotondes gemaakt met afslagen naar alle Duitse richtingen.  In AC Nederweert Noord werd de dinerstop gehouden, waarna langs Eindh  oven en Den Bosch naar Utrecht werd teruggekeerd. Geen enkel oponthoud betekende een tijdwinst van meer dan een uur en voor een ieder een voorspoedige en tijdige thuiskomst !!

 

N.B. Meer foto's van deze reis kunt u vinden op www.amibo.demon.nl , de website van Bob en Dolly Rodenburg, tevens de makers van de film die aan dit verslag is gelinkt.

Of directer hier : http://picasaweb.google.nl/bobrodenburg/

 

 

 

 

 

 boven


Reisverslag 4 dagen Hümmling & Wangerooge

 

Vrijdag 24/08/07

Met Ben Hoogstraten achter het stuur plus Jos Schmitz (TEL) en Wouter Koopman (TOL) als reisleiding vertrok het gezelschap ( 32 personen ) richting Arnhem. Gastspreker ( en mede- passagier) Wim de Ruiter leidde ons vervolgens door het gebied waar vroeger de GTW haar diensten uitvoerde via Velp en Doesburg naar Doetinchem. Zijn interessante verhaal bracht bij velen de geschiedenis weer tot leven. In Doetinchem stond de koffie klaar in het bijzonder aardige Openbaar Vervoer Museum, waar o.a. de collectie van de heer C.M.J. Oijevaar is ondergebracht. Wim de Ruiter bracht ons daarna nog via o.a. Ruurlo en Borculo naar de grens met de provincie Overijssel.  Na de lunchstop nabij de grens reden wij naar Lathen voor een bezoek aan de Transrapid. Aan de ene kant een interessant verhaal, aan de andere kant bijzonder jammer dat de voertuigen na het ongeval in 2006 nog steeds niet op de baan mogen. Een reden om nog eens terug te keren bij dit zorgenkindje!  Via Sögel werd tenslotte naar onze standplaats Cloppenburg gereden. Hier werd drie nachten gelogeerd in het uitstekende Parkhotel, fraai gelegen in het stadspark. Omdat de weergoden ons de gehele reis goed gezind waren zag je ’s morgens veel deelnemers op het terras ontbijten. Vandaag werd het diner in restaurant Schützenhof gebruikt en dat betekende……..lege schalen! Niet omdat het aanbod karig was, maar meer omdat het zo voortreffelijk smaakte.

Zaterdag 25/08/07

Langs o.a. Oldenburg en Jever ging de reis naar Harlesiel, vanwaar de veerboot ons in ca. 40 minuten naar Wangerooge bracht. Onderweg lagen tientallen zeehonden op een zandplaat heerlijk van het zonnetje te g enieten. Na aankomst op dit kleine waddeneiland bracht de laatste DB - smalspoortrein ons naar het enige dorp op het eiland, waar de voornaamste bezigheid het strandvertier is. In de loop van de middag maakten wij met een gecharterde trein nog een uitgebreide rit ( met fotostops ) over het eiland en keerden vervolgens naar het vasteland terug. Op weg naar Cloppenburg zaten alle deelnemers te genieten van het “ voedselpakket “ dat wij van ons hotel hadden meegekregen. Tegen half tien arriveerden wij in onze standplaats waarna een groot gedeelte van de groep nog even een terras opzocht om de indrukken van deze geslaagde dag te verwerken.

Zondag 26/08/07

Vandaag toerden wij via een fraaie binnenroute naar Werlte, waar Gerhard John samen met zijn zoon gereed stond met een onvervalste Schienenbus van de voormalige Hümmlinger Kreisbahn. Het eerste deel van de tocht voerde ons naar Sögel, waar Ben Hoogstraten inmiddels met de koffie gereed stond. Nadat hij de bus had geparkeerd en ook aan boord was gestapt werd de rit door een fraai stuk natuurschoon voortgezet tot het station van Lathen. Na diverse fotostops keerden wij in Sögel terug en namen afscheid van onze gastheren. De lunchpauze werd door een aantal deelnemers gehouden bij het oude jachtslot Clemenswerth, terwijl anderen het centrum van deze aardige plaats opzochten.  Inmiddels was ons ( via de heren Kappetein en Van der Woerd) ook ter ore gekomen dat er vanuit de plaats Friesoythe een museumlijn zou rijden. Voor ons reden om de route aan te passen en jawel….er stonden twee wagons en een dieselloc van de museumlijn Friesoythe – Cloppenburg en men vierde het feit dat één wagon geheel was opgeknapt en omgebouwd tot barwagen. Een aantal van ons stapten in voor de rit ( ca. 90 minuten)  naar Cloppenburg. De overige passagiers reden via o.a. de Thülsfelder Stausee terug naar het hotel.

Maandag 27/08/07

Op de laatste reisdag stond als eerste een bezoek aan de Meyer Werft te Papenburg op het programma. Anni, de plaatselijke gids, leidde ons op professionele wijze door dit bijzonder interessante bedrijf aan de rivier de Ems, waar men o.a. cruiseschepen van ruim 100.000 ton bouwt. Een excursie die wij niet snel zullen vergeten, want het was in één woord: geweldig en overweldigend ! De “ Norwegian Gem “ lag buiten en zal over een paar weken het ruime sop kiezen.

Na de lunchpauze in de voormalige veenkolonie Papenburg reden wij naar het Industrieel Smalspoor Museum (ISM) nabij het Drentse Erica. Vanaf het nieuwe onderkomen, waarin tevens een aantal voertuigen is opgesteld, maakten wij eerst een rit door het veengebied met o.a. een stop in een voormalige turfstrooisel fabriek. De locomotief werd de gehele reis vakkundig bestuurd door Harry Thoenes. Na een kopje koffie met krentenwegge werd de reis vervolgd naar Zwolle voor de dinerpauze. Het laatste deel van het traject bracht ons uiteindelijk via  Utrecht naar Alphen aan den Rijn, waar op de geplande eindtijd werd gearriveerd.  Een leuke reis met tal van hoogtepunten,  tevreden passagiers en dito leiding !


 boven


Reisverslag Picardie (Arras) & Parijs 2007

door Ger Haaswinders

 

donderdag 13 september

Na de koffiestop in Oosterhout ging het richting NS station in Breda, waar de laatste deelnemers opstapten. Door een Duits echtpaar kwam ons ‘internationaal’ reisgezelschap hierdoor op 20 deelnemers, inclusief de reisleiding,

Langs de autoweg naar Antwerpen waren duidelijk de ingrepen in het landschap zichtbaar door de ‘kokerbouw’ van de hogesnelheidslijn Amsterdam-Brussel-Parijs. Op de grens met België bleek zelfs door kruiselings in het spoor geplaatste bielzen doorgaand HSL-verkeer zelfs (nog) niet mogelijk.

Na een voorspoedige rit bereikten wij Oostende voor de lunchstop. Met de verstrekte kaartjes stapte men daarna op eigen gelegenheid op de tram van de Kustlijn voor de altijd zeer prachtige rit langs de kust naar de halte De Panne Centrum. Iedereen was daar weer tijdig aanwezig om vandaar met de bus via Poperinge, Hazebrouck en Béthune naar ons hotel in Arras te rijden. Deze rit ging door het gebied, waar nog vele tastbare herinneringen aan de Eerste Wereldoorlog te zien zijn en dat was duidelijk te merken.

Iets later dan gepland kwamen wij aan bij ons hotel, gelegen vlak bij het spoorwegstation en de oude binnenstad. Na het inchecken en diner togen sommige deelnemers ter afsluiting van deze zonnige dag er nog op uit voor een verkenning van de binnenstad.

 

vrijdag 14 september

Al vroeg deed men zich tegoed aan het ontbijtbuffet, want om acht uur vertrok de bus voor een bezoek aan Parijs. Even voor het vliegveld Charles de Gaulle was een koffiestop om kort daarna kennis te maken met het wegverkeer in de ‘banlieu’ van Parijs.

Zo bereiken wij ons eerste doel van deze dag, de tramijn T4 tussen Aulny-sur-Bois en Gare de Bondy. Na aanschaf van de dagkaarten voor het door ons te bestrijken openbaar vervoergebied op deze dag werd met deze tram/train van de SNCF, het best te vergelijken met de Rijn-Gouwelijn, gereden door voornamelijk het oostelijk bewoonde gebied van de banlieu.

Na aankomst in Bondy stortte de bus zich in het soms chaotische verkeer om via smalle straten, brede avenues en de Périphérique naar Porte d’Ivry te rijden.

Hier stapten wij op de in december 2006 geopende tramlijn T3 naar Pont du Garigliano. Deze lijn met korte halteafstanden loopt net binnen de Périphérique over de ring van boulevards, veelal vernoemd naar maarschalken uit de 19e eeuw en daarom ook wel de ‘Tramway des Maréchaux’ genoemd. Met 100.000 passagiers per dag is het één van de drukste tramlijnen van Europa.

Vanaf hier kon men op eigen gelegenheid met de metro naar de binnenstad met zijn vele bezienswaardigheden. Maar de meeste deelnemers spraken hun voorkeur uit eerst te lunchen, dan te wandelen naar Issy-Val de Seine voor een rit met tramlijn T2 naar La Défense en dus niet naar de binnenstad te gaan. Aldus geschiedde.

Tramlijn T2 rijdt sinds 1997 en wordt ook wel ‘Trans Val-de-Seine’ genoemd. De lijn loopt over een oud spoorwegtracé en voor een deel langs de rivier de Seine. De halteafstanden zijn groot en er wordt met hoge snelheid gereden met twee gekoppelde

driedelige tramstellen.

Na aankomst in La Défense bleek er nog net voldoende tijd te zijn om met metrolijn 1 met overstap op metrostation Place de la Concorde naar Porte de la Chapelle, het eindpunt van metrolijn 12, te rijden. Vanaf hier vertrok de bus volgens afspraak weer naar Arras. Na een voorspoedige rit bereikten wij ons hotel, fristen ons op en gingen aan tafel voor het diner. Hierna togen enkelen nog de stad in voor een consumptie op één van de terrasjes op de Place des Héros.

Terugkijkend kan gezegd worden, dat, zelfs zonder een bezoek aan het hart van de binnenstad van Parijs, gesproken kan worden van een zeer geslaagde dag, overgoten met aangenaam zonnig weer.

 

zaterdag 15 september

Met een filterende zon door de laaghangende en optrekkende mist zochten wij onze weg naar St. Quentin, dat aan het begin van onze jaartelling al bestond. Niet ver van het spoorwegstation lag het industriegebied met een klein rommelig emplacement en een moderne loods, dat als locdepot en werkplaats wordt gebruikt door de Chemin de Fer Touristique du Vermandois.

Onze aandacht ging direct uit naar de onder stoom staande locomotief 03 T 3 uit 1933, in 1978 overgenomen van suikerfabriek d’Iwuy. De ontvangst was hartelijk en na bezichtiging van materieel in de loods stapten wij in een voormalig Duits rijtuig, dat als herstelbetaling na de Eerste Wereldoorlog aan Frankrijk was toegewezen. Ook was er nog een tweeassige “Boîte à tonnerre” met houten banken aan de trein gekoppeld, dit alles getrokken door de SNCF diesellocomotief C 61041 uit 1952. De stoom was helaas op deze dag voorbehouden voor deelnemers aan instructieritten voor stokers en/of machinisten. Hoe dan ook, het werd een zeer prachtige rit naar Origny-Ste-Benoîte door het glooiende landschap, waar ook de rivieren de Sambre (Schelde) en de Oise ontspringen. Op de terugweg werd doorgereden naar Gare de St. Quentin, alwaar afscheid van het treinpersoneel, die ook fotostops hadden ingelast, werd genomen.

Na de lunch in de binnenstad bestond de middag in het teken van de Slag aan de Somme in 1916. Gereden werd naar het stadje Péronne, waar het zeer interessante museum ‘Historial de la Grande Guerre’ werd bezocht. Hierna volgden wij de “Circuit du Souvenir”. Een route door een mooi vredelievend glooiend landschap. Dat dit beeld niet altijd zo was, bleek uit de vele gedenktekens en/of militaire begraafplaatsen in dorpen, langs de weg of midden in de akkers. Het plaatsje Thiepval met zijn ‘Memorial to the Missing’ met op de wanden de inscriptie van 70.000 namen van vermiste Britse soldaten tijdens de slag. En dan Beaumont-Hamel met het monument ‘Newfoundland Memorial’, gesitueerd temidden van de nog zichtbare loopgraven; dit alles maakte diepe indruk op ons.

Na al deze opgedane indrukken op deze gedenkwaardige dag reden wij weer over de binnenwegen terug naar ons hotel. Na het opfrisuurtje werd op uitnodiging van de reisleiding een aperitief gedronken om daarna aan te schuiven voor een goed en smakelijk verzorgd diner.

 

zondag 16 september

Na het ontbijt en uitchecken lieten wij het hotel achter ons en reden richting Lille voor een bezoek aan de Tramway Touristique de la Vallée de la Deûle in het Noordfranse Wambrechies. Langs de oever van de Deûle rijdt daar sinds 1995 over een door de vrienden van Amitram 2 km lange aangelegde tramlijn o.a. materieel van de oude stadstram in Lille en de Mongy-lijnen naar Roubaix en Tourcoing. Met de prachtig gerestaureerde vierassige motorwagen 420 uit 1910 van voornoemde Mognylijn, maakten wij een rit op deze museumlijn, waar ook het karakter van de buurttram goed tot zijn recht komt. In Wambrechies heeft men een klein depot, waar slechts een zeer klein deel van de collectie aan trammaterieel aanwezig is en bezichtigd werd. Groot was de spontane uitnodiging aan ons voor een bezoek aan het tram- en busmuseum in Marquette-lez-Lille. Daar stond tussen de vele al of niet gerestaureerde trams en bussen uit binnen- en buitenland tot onze verbazing ook de Haagse werkwagen H2 ex 292 uit 1926.

Na afloop van dit geslaagde bezoek reden wij naar de binnenstad van Lille voor een kleine rondrit en lunch. Hierna was er nog voldoende gelegenheid voor een nadere verkenning van de stad of een ritje met de VAL of tramlijnen van Transpole.Hierna zochten wij de autoweg richting België en Nederland op om even voor de grens, bij het wegrestaurant Minderhout, de inwendige mens te versterken. Daarna was het op de diverse uitstapplaatsen afscheid nemen van onze medereizigers. Wederom kan worden teruggezien op een zeer geslaagde reis met Ger Haaswinders (TOL) en Leo v/d Werf (TEL) als reisleiders en Hans Ahles als onze chauffeur.